Καθηγητές όλης της Ελλάδας, σ’ εσάς απευθύνομαι. Ένα τσούρμο απαρχαιομένων συνδικαλιστων, ηττοπαθών και ξεπερασμένων, που κοιμούνται όρθιοι στις σκοροφαγομένες , μίζερες καρέκλες τους, ξύπνησαν αλαφιασμένοι από την κρίση, “όπα” είπαν, εδώ είμαστε και μεις. Κάτι πρέπει να κάνουμε, στα γρήγορα, μη χάσουμε και την δόξα της κρίσης και βροντοφώναξαν -ΑΠΕΡΓΙΑ……….-. Αυτοί οι ίδιοι που από βαριεστιμάρα να δουλέψουν, σπρώχνουν τα μαθητούδια μας στην αποστήθιση, αυτοί ειναι που αρνούνται την αξιολόγηση, είναι αυτοί που προσπερνούν και γυρνάνε κατ’ αλλού το κεφάλι, από την κατάντια της δημόσιας εκπαίδευσης, αυτοί οι ίδιοι μπήκαν στο τρύπακι της προσωπικής τους αποστήθισης που είναι μια λέξη ΑΠΕΡΓΙΑ…….Το φτωχό τους το μυαλό αδυνατεί να δει πιο πέρα. Μετά από αυτούς το χάος και οι ξεκούραστοι πισινοί τους κολήσανε στις συνδικαλιστικές καρέκλες, ελπίζοντας οτι θα μετουσιαστούν σε υπουργικές. Νέα μυαλά υπάρχουν, είστε εσείς. Νέες ιδέες υπάρχουν, τις λέτε καθημερινά στις παρέες σας. Νέα μέσα ελεύθερης εκφρασης υπάρχουν, τα έχουμε στα χέρια μας και σεις τα παιζετε στα δάκτυλα. Γράψτε καθημερινά και αδιάκοπα για την κατάντια που λέγεται δημόσια εκπαίδευση,  ετσι που να φάνει το τραγικό  της αγραμματοσύνης ,να μάθουν τα μαθητουδια μας και οι γόνείς τους , για τις συνέπειες της, στο μυαλό τους, στο σώμα τους και στην ψύχη τους,να φοβηθούν,να λαχταρήσουν,να ξυπνήσουν,να ξεβολευτουν,να κουνηθούν, να τρέξουν μήπως και κατι προλάβουν. Και οταν αυτοί θα κουνηθούν, τότε θα τους πούμε ότι δεν μας πληρώνουν,ότι μας θέλουν μίζερους και κακομοίριδες, βουτηγμένους στα χρέη και τα προβλήματα, για να μην μπορούμε να ανοίξουμε ορίζοντες, στα νεανικά μυαλα τους, ότι μας θέλουν ανασφαλείς για τα γηρατειά μας και μας κλέβουν τις συντάξεις. Γράψτε, ελάτε όλοι μαζί, με τις συζητήσεις μας , με τις διαφωνίες μας, με τις πρωτοποριακές μας ή και τις προκλητικές μας ακόμη απόψεις, να συγκλονίσουμε το πανελλήνιο. Δάσκαλοι είμαστε, ξέρουμε να τα λέμε και ξέρουμε πολλά ,έχουμε να πούμε, αρκεί να ξεφύγουμε από την μιζέρια μας. Ελάτε να κάνουμε το νέο συνδικαλιστικό κίνημα των blogers-καθηγητών, στο χέρι μας είναι να γίνει και αντίστοιχο μαθητών και γονέων. Οχι λοιπόν στην απεργία σας παλιακοί μας συνάδελφοι, δώστε μας υλικό πληροφορία και αφήστε μας να αγωνιστούμε χωρίς να δωρίζουμε τα λιγοστά λεφτά μας.